O konferencji

8. Konferencja z cyklu Cyfrowe spotkania z zabytkami

Środowiska współpracy

Wrocław, Instytut Historii Sztuki UWr

29 listopada 2019

Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego

Organizatorzy

Herder-Institut für historische Ostmitteleuropaforschung
– Institut der Leibniz-Gemeinschaft

Instytut Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi

Instytut Informatyki Politechniki Łódzkiej

CfP Deutsche Version

Konferencja organizowana została w nawiązaniu do projektu „Leopoldina online – platforma integracji i udostępniania elektronicznych zasobów Uniwersytetu Wrocławskiego dla nauki, edukacji i popularyzacji wiedzy.” Projekt ten realizowany jest przez Uniwersytet Wrocławski w ramach Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa na lata 2014–2020, Osi Priorytetowej nr 2 „E-administracja i otwarty rząd”, Działania nr 2.3 „Cyfrowa dostępność i użyteczność informacji sektora publicznego”, Poddziałania 2.3.1 „Cyfrowe udostępnienie informacji sektora publicznego ze źródeł administracyjnych i zasobów nauki” (typ II projektu: cyfrowe udostępnienie zasobów nauki, okres realizacji: 1.11.2017– 31.10.2020)

Temat przewodni konferencji stanowiła agregacja i integracja danych dotyczących dziedzictwa kulturowego. Większość instytucji, organizacji i firm zarządza obecnie swoimi danymi za pomocą narzędzi cyfrowych. Narzędzia te, często wdrażane w różnym czasie i okolicznościach, służyć miały wsparciu wybranych zadań lub obszarów działalności. Aktualnym wyzwaniem – zarówno w obrębie jednej instytucji, jak i poza nią – staje się synchronizacja danych gromadzonych w odrębnych bazach oraz przy pomocy różnorodnych aplikacji, której celem jest poprawa efektywności przetwarzania i udostępniania dużych ilości danych oraz zapewnienie obsługującym te funkcje systemom większej stabilności, elastyczności i bezpieczeństwa.

Zadania te są szczególnie trudne w obszarze danych dotyczących szeroko rozumianego dziedzictwa kulturowego, do czego przyczynia się zarówno różnorodność materii (zjawiska z zakresu muzyki, literatury, sztuk plastycznych, obyczajów i tradycji, wiedzy technicznej itd.), jak i relacji zachodzących pomiędzy występującymi w tej dziedzinie zjawiskami. Dodatkowe komplikacje wynikają z wielości formatów danych, w których powstają rekordy tekstowe, oraz cyfrowe odwzorowania dokumentowanych obiektów, a także odmienności narzędzi, standardów i metodologii, stosowanych przez instytucje powołane do zabezpieczenia, badania i popularyzacji dziedzictwa kulturowego – archiwa, biblioteki, placówki naukowe czy muzea.

Obecnie nowe możliwości w zakresie wymiany i integracji danych otwierają się dzięki upowszechnieniu idei Linked Open Data i dążeniom do redukowania skali tzw. ukrytego Internetu oraz związanym z tymi tendencjami rozwojem narzędzi, standardów i metod cyfrowej analizy danych.

Konferencja poświęcona była zagadnieniom wymiany i integracji danych między dostawcami zewnętrznymi o zbliżonym zakresie działalności, w tym:

– metadanych i ontologii dziedzinowych w procesach dzielenia i wymiany danych pochodzących z heterogenicznych źródeł,
– słownictwa kontrolowanego w praktyce cyfrowej dokumentacji dziedzictwa kulturowego,
– promocji wiedzy o dziedzictwie kulturowym w Internecie.